‫بعید نیست طرف غربی اقدامات شفاف‌ساز ما را «قانع‌کننده» نداند « تاريخ شفاهي‬

تاريخ شفاهي

حافظه ماندگار تاريخ به نسل هاي بعدي

بعید نیست طرف غربی اقدامات شفاف‌ساز ما را «قانع‌کننده» نداند

تاریخ : ۱۳۹۲/۰۹/۱۱ | مرتبط با : دسته‌بندی نشده | توسط shafahi   
این یاداشت را امروز برای یادگاری توی وبلاگم میگذارم تا برای آینده گواهی باشه که چه کسی راست می گفت!
خبرگزاری فارس: بعید نیست طرف غربی اقدامات شفاف‌ساز ما را «قانع‌کننده» نداند

حسین شریعتمداری امروز دوشنبه ۱۱/۰۹/۹۲ طی یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت: قبل از ورود به موضوع اصلی یادداشت پیش‌روی اشاره به این نکته ضروری است که توده‌های عظیم مردم و تقریبا همه جریانات سیاسی صرفنظر از سلیقه‌های متفاوتی که دارند، در ضرورت برخورداری ایران اسلامی از فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای و دستاوردهای پیرامونی آن اتفاق نظر دارند و پیروزی و موفقیت تیم مذاکره‌کننده کشورمان – چه تیم‌های قبلی و چه تیم کنونی – را در آوردگاه چالش هسته‌ای آرزو می‌کنند و البته در این میان اصحاب – اندک و کم‌شمار – فتنه آمریکایی- اسرائیلی ۸۸ حساب جداگانه‌ای دارند… و اما؛

۱- توافقنامه ژنو در فاصله کوتاهی بعد از امضای آن از سوی طرفین مذاکره‌کننده با برداشت‌ها و اظهارنظرهای «متفاوت» در داخل کشور و «متضاد» از جانب حریف بیرونی روبرو شد. تا آنجا که امروزه درباره توازن میان آنچه داده‌ایم و آنچه گرفته‌ایم، ابهامات و تردیدهای جدی پدید آمده است. به عنوان مثال، یکی از خطوط‌ قرمز اصلی ما که طی ۱۰ سال گذشته بر آن اصرار ورزیده‌ایم، به رسمیت شمردن حق غنی‌سازی در داخل کشور و با تعریف روشن و صریح ماده ۴ معاهده NPT بوده است. دراین‌باره تیم مذاکره‌کننده کشورمان تأکید می‌ورزد که در توافقنامه ژنو حق غنی‌سازی ایران به رسمیت شناخته شده است ولی از سوی دیگر حریف با صراحت اعلام می‌کند که این حق در توافقنامه نیامده و به رسمیت شناخته نشده است. مسئولان هسته‌ای کشورمان در توضیح این تناقض می‌گویند که ادعای حریف مصرف داخلی دارد و مقامات آمریکایی برای راضی کردن مخالفان داخلی خود به اینگونه ادعاهای بی‌اساس روی آورده‌اند. این توضیح اگرچه خالی از واقعیت نیست ولی نمی‌تواند پاسخ قابل قبولی تلقی شود، چرا که ادعا کنندگان، افراد عادی و یا رسانه‌ها نیستند، بلکه این ادعاها از سوی بلندپایه‌ترین مقامات مذاکره‌کننده حریف مطرح می‌شود مقاماتی نظیر اوباما رئیس‌جمهور، جان‌کری وزیرامورخارجه، وندی شرمن مذاکره‌کننده ارشد آمریکا، وزیرخارجه فرانسه، نخست‌وزیر‌انگلیس و… بنابراین چگونه می‌توان پذیرفت ادعای آنان فقط مصرف داخلی داشته باشد. چرا که متن توافقنامه منتشر شده است و برای افکار عمومی طرف مقابل پوشاندنی و انکارکردنی نیست، و از سوی دیگر مقامات حریف از این نکته بدیهی به خوبی آگاهند که اگر ادعای خلاف واقع کرده باشند از سوی افکار عمومی ملت‌هایشان و از جمله مخالفان سیاسی خود مورد بازخواست قرار می‌گیرند، زیرا مخالفان داخلی آنها نیز توان مراجعه به متن توافقنامه و درک محتوای آن را دارند. پس ماجرا چیست؟!

این فقط یک نمونه بود و نمونه‌های دیگری از تناقض و تضاد میان برداشت طرف خودی و حریف از توافقنامه یاد شده وجود دارد که به طور طبیعی می‌تواند با پرسش‌های منطقی همراه باشد. آنچه در پی می‌آید، پرسش‌هایی است که از مروری گذرا بر متن توافقنامه ژنو برخاسته و پاسخ صریح و مستند مسئولان مربوطه را می‌طلبد.

۲- در مقدمه توافقنامه ژنو آمده است «هدف از مذاکرات دست یافتن به یک راه‌حل جامع و مورد توافق دو طرف است که اطمینان بدهد ایران در پی تولید سلاح هسته‌ای نیست. راه‌حل مزبور مبتنی بر این اقدامات اولیه است و به یک گام نهایی منجر خواهد شد. این راه‌حل جامع، در برگیرنده یک برنامه غنی‌سازی مورد توافق دو طرف است که با اعمال محدودیت‌ها و اقدامات شفاف‌ساز به منظور حصول اطمینان از ماهیت صلح‌آمیز آن همراه خواهد بود.»

در این بخش از توافقنامه، اگرچه بر حق بهره‌برداری از انرژی صلح‌آمیز تحت مفاد NPT تاکید شده ولی؛

الف: حق غنی‌سازی برای کشورمان مشروط و موکول به «محدودیت‌»ها و «اقدامات شفاف‌ساز» شده است. این محدودیت‌ها در معاهده NPT نیامده بنابراین واژه «طبق معاهده NPT» با آنچه در معاهده مزبور بر آن تصریح شده همخوانی ندارد.

ب: قید «شفاف‌سازی» به «حصول اطمینان» طرف مقابل موکول شده است و از آنجا که «حصول اطمینان» یک واژه کشدار و غیرقابل اندازه‌گیری است، می‌تواند تمامی اقدامات شفاف‌ساز ایران را با این بهانه که هنوز اطمینان پیدا نکرده‌ایم، بی‌اثر سازد. این دقیقا همان برخوردی است که حریف در چالش هسته‌ای ۱۰ ساله داشته است و از این روی نمی‌تواند تضمین قطعی و قابل‌قبولی برای به رسمیت شناختن حق غنی‌سازی کشورمان باشد.

ج: حق غنی‌سازی کشورهای عضو NPT در ماده ۴ این معاهده (سیکل تولید سوخت هسته‌ای) به رسمیت شمرده شده است و انتظار آن بود که تیم هسته‌ای کشورمان از حریف بخواهد در مقدمه توافقنامه و در فصل پایانی آن «FINAL STEP» حق غنی‌سازی ایران را با صراحت به ماده ۴ NPT مستند کند تا زمینه‌ای برای انکار بعدی آن وجود نداشته باشد.

گفتنی است که بلافاصله پس از سخنرانی اوباما در مجمع عمومی سازمان‌ملل – سه هفته قبل از توافقنامه ژنو- وندی شرمن مذاکره کننده ارشد تیم آمریکا توضیح داده بود که غنی‌سازی مورد نظر اوباما بیرون از خاک ایران خواهد بود. بنابراین تعجب‌آور است که چرا مذاکره کنندگان محترم کشورمان با توجه به این پیش‌زمینه، بر تصریح به بند ۴ در توافقنامه اصرار نکرده‌اند.

۳- در فصل آخر توافقنامه تحت عنوان گام آخر نیز به حق غنی‌سازی ایران اشاره شده ولی در این بخش قیدهای دیگری هم به آن افزوده و تأکید کرده‌اند که این حق غنی‌سازی الف: «مورد توافق طرفین باشد» ب: «منطبق بر نیازمندی‌های عملی- PRACTICAL NEEDS باشد» ج: با اعمال محدودیت بر گستره و سطح فعالیت غنی‌سازی باشد، د: ظرفیت غنی‌سازی، محل انجام آن و ذخایر اورانیوم غنی شده مورد توافق قرار گیرد.

همانگونه که ملاحظه می‌شود؛

اول: قید «نیازمندی‌های عملی»، می‌تواند بهانه‌ای برای محروم کردن ایران از حق غنی‌سازی باشد. چرا که حریف می‌تواند ادعا کند- و بارها ادعا کرده است- که ایران به اورانیوم غنی شده برای نیروگاه بوشهر و رآکتور تهران نیاز دارد و این در حالی است که اولاً مواد کافی برای تأمین نیاز نیروگاه بوشهر را در اختیار دارد و ثانیاً سوخت لازم برای رآکتور تهران را هم از طریق تبدیل اورانیوم ۲۰ درصد به میله‌های سوخت- یکی از بندهای توافقنامه- تأمین شده است، بنابراین «نیاز عملی» به غنی‌سازی اورانیوم ندارد!

دوم: از سوی دیگر، «سطح و گستره غنی‌سازی- «SCOPE & LEVEL باید محدود باشد و این در حالی است که مقصود ما از غنی‌سازی اورانیوم، غنی‌سازی صنعتی است و نه آزمایشگاهی.

سوم و چهارم و پنجم: ظرفیت غنی‌سازی، محل انجام آن و ذخایر اورانیوم غنی شده نیز محدود و موکول به توافق حریف است. یعنی دقیقا همان نظر وندی شرمن که گفته بود به ایران حق غنی‌سازی در خاک خود را نمی‌دهیم!

۴- در متن توافقنامه ژنو، گام اول با ذکر جزئیات آمده است و فقط نگاهی گذرا به آن نشان می‌دهد که آنچه «داده‌ایم» با آنچه «گرفته‌ایم» متوازن نیست که شرح آن به درازا می‌کشد و نیاز به مبحث جداگانه‌ای دارد. اما، گام‌های دیگر، تحت عناوین گام‌ میانی (دوم) و گام‌نهایی (سوم) اگرچه با جزئیات نیامده است ولی چارچوب مشخصی برای آن در نظر گرفته شده و ایران را به رعایت این چارچوب ملزم کرده‌اند. از جمله آن که؛

۵- در فصل مربوط به گام دوم آمده است؛ «در فاصله میان گام‌های اول و گام ‌نهایی، گام‌های دیگری از جمله، پرداختن به قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل با هدف «قانع شدن» – «SATIS FACTORY» نهایی دبیرکل سازمان ملل متحد در نظر گرفته شده است.» در این بخش؛

الف: به طور تلویحی قانونی بودن قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل را پذیرفته‌ایم. و حال آن که تاکنون با استناد به موازین حقوق بین‌الملل این قطعنامه‌ها را غیرقانونی و باج‌خواهانه می‌دانستیم.

ب: ارسال پرونده هسته‌ای کشورمان به شورای امنیت سازمان ملل نیز با بند C از ماده ۱۲ اساسنامه آژانس مغایرت آشکار داشته است چرا که در این بند از اساسنامه برای ارجاع پرونده یک کشور عضو به شورای امنیت سازمان ملل ۲ علت ذکر شده است. اول؛ اثبات انحراف از فعالیت صلح‌آمیز هسته‌ای به سوی تولید سلاح اتمی – DIVERSION – که این انحراف در هیچیک از گزارش‌های آژانس و قطعنامه‌های شورای حکام نیامده است و دوم؛ بی‌توجهی کشور عضو به توصیه‌های آژانس برای رفع «تقصیرها و قصورها» که در این زمینه نیز قطعنامه نوامبر ۲۰۰۴ آژانس- آبان ۸۳- از رفع- بخوانید بی‌اساس‌بودن- قصورها و تقصیرهای مورد مناقشه خبر داده است. بنابراین از این زاویه نیز ارجاع پرونده و قطعنامه‌های شورای امنیت فاقد اعتبار بوده است.

ج: واژه «قانع شدن» در بند یاد شده یک مفهوم کشدار و بدون مرز است و می‌تواند تفسیرها و تعریف‌های متفاوت و غیرقابل اندازه‌گیری داشته باشد و باید پرسید که مگر تاکنون حریف در مقابل شواهد و مستندات شفاف‌ساز ایران که بازرسی‌های پیوسته آژانس گواه صحت آن است ابراز رضایت و اقناع کرده است که از این پس چنان کند؟!

۶- در توافقنامه ژنو، ابعاد «اقدامات شفاف‌ساز» که ایران را ملزم به انجام آن کرده‌اند، تعریف نشده و شفاف‌سازی مورد نظر حریف بدون مرز رها شده است. از این روی می‌توان و باید نگران بود که آنچه دشمن از ما خواسته است، بسیار فراتر از مفاد NPT، پادمان مربوطه و حتی فراتر از پروتکل الحاقی باشد و باید از عزیزان تیم هسته‌ای کشورمان پرسید؛ آیا با پذیرش قید بدون مرز و تعریف نشده «اقدامات شفاف‌ساز» دست حریف برای مطالبات فراتر از پادمان و پروتکل‌ الحاقی باز نشده است؟! نباید فراموش کنیم که حریف برای مقابله با موجودیت ایران اسلامی به هر جنایتی دست می‌زند و تاکنون زده است، بنابراین دور از انتظار نیست که باز هم مانند ۱۰ سال گذشته، هیچیک از اقدامات شفاف‌ساز ما را «قانع‌کننده» تلقی نکند! و البته این دفعه با استناد به توافقنامه ژنو!

۷- در فصل مربوط به گام میانی و در فاصله گام اول و گام نهایی از ایران خواسته شده است که گام‌های دیگری نیز بردارد- ADDITIONAL STEPS-

و پرداختن به قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل را با تعبیر «از جمله این گام‌ها در کنار گام‌های دیگر» آورده است. که به موضوع قطعنامه‌ها اشاره داشتیم و اکنون اشاره به این نکته را ضروری و قابل پرسش می‌دانیم که چرا گام‌های اضافی را به صورت جمع آورده‌اند؟ و غیر از پرداختن به قطعنامه‌ها که آن را فقط یکی از آن گام‌ها می‌دانند انتظار چه گام‌های دیگری را از ایران دارند؟! توافقنامه در این باره ساکت است و حریف می‌تواند با استناد به این بند تعریف نشده، درپی تحمیل انتظارات غیرقانونی و باج‌خواهانه مورد نظر خود برآید. انتظار منطقی از تیم هسته‌ای کشورمان این بود که زیر بار گام‌های اضافی تعریف نشده نروند و از طرف مقابل بخواهند منظور خود از این گام‌ها را دقیقا مشخص کند که متاسفانه این انتظار ضروری برآورده نشده است!

۸- در فصل مربوط به گام نهایی، از ایران خواسته شده که نگرانی‌های حریف درباره رآکتور آب سنگین اراک IR-40 را به طور کامل برطرف کند و آمده است که ایران در این تاسیسات هیچگونه بازفرآوری انجام نخواهد داد و هیچگونه تاسیساتی که قادر به انجام بازفرآوری باشد نیز ایجاد نخواهد کرد. و این یعنی تعطیلی رآکتور آب سنگین اراک!

۹- در پایان توافقنامه و درباره گام نهایی و هر یک از گام‌های میانی تاکید شده است «اگر همه آنچه در این سند آمده است، مورد توافق قرار نگیرد، مانند آن است که هیچ توافقی به دست نیامده است» و از این گزاره با عنوان «اصل اساسی» یاد شده است.

توضیح آن که گام اول با جزئیات در توافقنامه آمده است ولی گام‌های میانی و نهایی- همانگونه که اشاره شد- اگرچه با همه جزئیات ذکر نشده است ولی چارچوب‌های آن با دقت- بخوانید زیرکی و موذی‌گری حریف- مشخص گردیده و کاربرد «اصل اساسی» مورد اشاره دقیقا در همین نقطه است. به بیان دیگر، حریف تاکید کرده است که علاوه بر توافق روی جزئیات گام اول، تمامی چارچوب تعیین شده برای گام‌های میانی و نهایی نیز بایستی از جانب ایران، پذیرفته تلقی شود و در غیر این صورت گویی هیچ توافقی صورت نپذیرفته است! بنابراین بند یادشده، در ماهیت خود، ایران را ملزم می‌کند که علاوه بر جزئیات ذکر شده در گام اول بایستی ادامه مسیر تا گام نهایی را هم مطابق چارچوب تعیین شده از سوی حریف طی کند! اگر چنین باشد، ادامه مذاکرات مفهوم و معنای چندانی ندارد.

۱۰- و بالاخره اگرچه هنوز گفتنی‌هایی هست ولی آنچه به اختصار در این وجیزه آمده است فقط چند پرسش از مسئولان محترم تیم مذاکره‌کننده کشورمان است که پاسخ به آن برای روشن شدن بیشتر اذهان عمومی درباره توافقنامه ژنو، ضروری به نظر می‌رسد و می‌تواند برخی از ابهامات پدید آمده را بزداید و این واقعیت نیز به عنوان یک تصمیم اطمینان‌بخش قابل اشاره است که مسئولان تیم هسته‌ای بارها تاکید کرده‌اند بلافاصله پس از مشاهده کمترین تهدید علیه فن‌آوری صلح‌آمیز ایران و نادیده گرفتن حق مسلم و قانونی کشورمان به نقطه قبل از توافق بازخواهند گشت.

این نکته نیز گفتنی است که حریف با توجه به فتوای حضرت آقا، کمترین تردیدی ندارد که ایران به‌کارگیری سلاح هسته‌ای را حرام می‌داند و هرگز

در پی تولید آن نیست و باز هم به قول حضرتش به هیچ قدرتی هم اجازه تجاوز به حقوق مسلم و قانونی ملت ایران را نداده و نخواهد داد.

- این متن را از جایی که گرفتم خواننده های آن نظرات جالبی براش گذاشته بودند که بر جذابیت مطلب می افزاید توجه فرمائید:

***

جاسم
۰۹:۱۸ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
اقای شریعتمداری چقدر فعال شده
ناشناس در پاسخ به “جاسم”

… بنده خدا تو زاده نشده بودی حاج حسین فعال بود، حالا میگی فلانه پاسخ

۰۹:۵۵ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
محمد در پاسخ به “ناشناس”

… فدایی حسین آقا پاسخ

۱۰:۲۳ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
جاسم در پاسخ به “ناشناس”

… کاری به سن وسال نداره ولی وقتی مقام معظم رهبری مهر تائید بر کاری رو میزنه دیگه یعنی درسته پاسخ

۱۱:۲۲ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
حمید در پاسخ به “جاسم”

… بخدا ایشون مرد خداست و با اشاره به فرموده امام آمریکا از هر چه و هر کاری که خشمگین شد او و کارش در مسیر درست است و حاج حسین یکی از همین مصادیق است کاری کنید که با این حرفهایتان و کارهایتان در اون دنیا شرمنده نباشید پاسخ

۱۰:۱۱ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
ناشناس در پاسخ به “حمید”

… حرف خوبی زدین ولی امیدوارم فراموش نکرده باشین موقعی که نخست وزیر رژیم صهیونستی از سفر دکتر روحانی به نیویورک عصبانی شده بود همین روزنامه کیهان اومد سیاست خارجی دولت رو “واداده” معرفی کرد و گفت این عصبانیت صهیونیست ها الکیه پاسخ

۱۰:۴۷ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
جاسم در پاسخ به “حمید”

… من نظر موافق یا مخالف ندادم فقط میگم قدر فعال شده پاسخ

۱۰:۵۵ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
داریوش
۰۹:۲۳ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
با سلام بابا ترا خدا این آقای شریعتمداری را یا بگذارید مسئول سیاست خارجی و یا رئیس جمهوری و یا پرونده هسته ای را از آقای دکتر ظریف بگیرید بدهید این آقا شاید بتواند با تحلیل های خود که اکثرآ هم بدبینانه با مسائل برخورد می کند راه کاری چیزی پیدا کند و همه را عاقبت به خیر کند
ناشناس در پاسخ به “داریوش”

… بازهم که دوستان مخالف چون جوابی برای سخنان منطقی آقای شریعتمداری ندارند رو به تمسخر و کنایه آوردند ؟ این فرمول نقد آزاد رو یه مرور کنید… ایشون منطقی نقد کردند شما هم سعی کنید با منطق و مودبانه نقد کنید … به هر حال گذشت روزگار ثابت خواهد کرد چه کسی درست گفته است. پاسخ

۱۰:۰۹ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
ناشناس در پاسخ به “ناشناس”

… منطقی!!!!!!!!! پاسخ

۱۰:۱۷ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
ناشناس در پاسخ به “ناشناس”

… خب شما بفرمایید کجای این مقاله غیر منطقی ِو با استدلال و منطق ثابت کنید که این مقاله اشتباست… ولی متاسفانه شما از اون سنخ آدمایی هستید که اگر آقای شریعتمداری ماست رو سفید دونستن شما میگید ماست سیاهه ، اون هم بدن ارائه دلیل. پاسخ

۱۰:۳۵ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
ناشناس در پاسخ به “ناشناس”


آره منطقی پاسخ

۱۰:۴۱ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
ناشناس در پاسخ به “ناشناس”

… دوستانی که اعتقاد دارن این صحبت های جناب شریعتمداری منطقی نیست
معلوم میشه یا نمی دونن منطق یعنی چی یا نمی تونن حرف منطقی رو از غیر منطقی تشخیص بدن و یا اصلا مقاله رو نخوندن! پاسخ

۱۱:۵۲ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
ناشناس
۰۹:۳۲ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
MI6 چی میگه؟
ناشناس
۰۹:۳۷ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
من متن رااصلانخواندم ولی میخواستم به آقای شریعتمداری بگویم اینقدرهیاهو به پا نکن چون باعث شده که کسی به حرفها یت اهمیت ندهد . اگرواقعا صادق و ایرانی باشند قطعا به مردم وایران کمک خواهند کرد. میخوای بگی فقط شماحالیته بقیه … دست برداریدازتفرقه و سنگ اندازی و انتقادات بیخود .
حمید در پاسخ به “ناشناس”

… آقایی که هنوز متن را نخوانده اینقدر لات و الات می بافی تا حالا کدام حرف این بابا به حقیقت نزدیک نبوده که این نباشه در ضمن کارخانه قنادی رو دادن خروس قندی گرفتن که هنر نیست ۱۰ سال قبل از این هنر رئیس جمهورتان تعلیق غنی سازی بود و حالا نیز که پیشرفت کرده تعلیق را به تقلیل از ۲۰% به ۵% تبدیل کرده برید دنبال مطالعه برید دنبال فهم سخنان دو پهلوی امریکایی ها فقط مرد باشید ۶ ماه دیگه که اونها مدعی تعلیق همه جانبه غنی سازی با همین عهدنامه ترکمنچای اخیر شدند به ساده لوحی خودتان اعتراف کنید. پاسخ

۱۰:۱۷ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
ناشناس در پاسخ به “ناشناس”

… آقایان مخالف متوجه شدید همفکران شما از چه سنخی هستند ؟ مطلب را بدون آنکه بخوانند و منصفانه تایید یا نقد کنند چماق به دست شدند… پاسخ

۱۰:۱۹ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
ناشناس
۰۹:۴۸ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
اینهایی که جاسم و داریوش و دو تا ناشناس نوشته اند نقد حرف های شریعتمداری رو نکردند فقط فرا فکنی کردند کاش به یکی از مواردی که ایشون نقد کرده اند پاسخ می دادند وگرنه از این حرفها که اینها نوشته اند برای هر شخصی می توان اینها را نوشته چون از این حرفها که الا ماشاءالله در ادبیات زیاد وجود دارد
ناشناس
۱۰:۰۲ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
اینقدر ایه یآس نباش برادر اگه ظهر ناهار بخوریم شبم گرسنمون ممکنه بشه چه ربطی داره اقاجون
دشمن کیلو چنده ما باید ببینیم منافعمون در چه کاریه فعلا با شرایط موجود این راه باید تا اخر امتحان بشه انشالاه که جواب میده نشدنش را بعد باید راجبش فکر کرد
درود بر رهبر انقلاب
ناشناس
۱۰:۰۷ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
 تشکر میکنم که نظرات مخالف رو هم نمایش میده
حامد در پاسخ به “ناشناس”

… خوب کسی نظر موافق نداشته پاسخ

۱۰:۱۳ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
علی در پاسخ به “ناشناس”

… موافقم پاسخ

۱۰:۲۲ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
احسان در پاسخ به “ناشناس”

… منم سپاسگزارم مطمئن باشد با این سرعتی که شما در نشر مطالب دارید محبوبتر خواهید شد اگر نظرات مخالف را هم بیشتر چاپ کنید پاسخ

۱۰:۲۵ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
ناشناس در پاسخ به “احسان”

… آره. موافقم.

حالا شاید این نظر منتشر نشه ولی قبلا فارس زیاد نظرات مخالف رو منتشر نمیکرد و احساس میکنم سلیقه ای عمل میکرد ولی تازگی به نظر میاد تمام نظرها رو نمایش میده و این واقعا جای تحسین داره و باعث جذب بیشتر مخاطبین و محبوب شدن این خبرگزاری میشه پاسخ

۱۰:۴۲ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
ناشناس در پاسخ به “ناشناس”

… اتفاقا به نظر من نظرات غیر منطقی و اونایی که فحش و فضیحت کردن به نویسنده رو نباید منتشر کنن پاسخ

۱۱:۴۱ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
رضا
۱۰:۰۸ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
صد در صد با آقای شریعتمداری موافقم و خواهید دید که هم این دولت و هم غربیها با هم نسخه برنامه هسته را میپیچند و مردم را هم با خود همراه میکنند متاسفانه طرفداران پیشرفت و تعالی ایران هیچ کاری نخواهند توانست بکنند از همین گام اول هم کاملا این قضیه پیداست
ناشناس در پاسخ به “رضا”

… آقای شریعتمدار خیلی از بندهای توافق محرمانه اند وامثال شما هم از مسائل محرمانه خبر ندارید ،دیگه چرا خودتان را زجر میدهید پاسخ

۱۰:۳۹ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
کوروش براتی
۱۰:۲۳ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
ضمن عرض ادب خدمت جناب آقای شریعتمداری
باید به ایشان یادآور شد که این تفاهم‌نامه ۶ ماهه می‌باشد.
بنابراین، اگر دیدیم که خوب نیست و تحمل تحریم بهتره، میتونیم که دیگه ادامه ندیم.
و پیشنهاد بنده هم به شما اینه که به جای کمرنگ کردن کار بزرگ جناب آقای دکتر ظریف، به اقدامات پیرامونی ایشان هم نگاه بیاندازید، که دارن با توسعه روابط با سایر کشور ها، دست آمریکا رو در توافق نهایی میبندند.
با سپاس
احسان در پاسخ به “کوروش براتی”

… زدی تو خال اتفاقا این توافقنامه است نه عهد نامه. پس به صورت اختیاری قابلیت فسخ داره در ضمن خیلی از دوستان که این توافقنامه را با عهدنامه ترکمنچای که شاه گربه ی ترسوی قاجار امضا میکرد مقایسه میکنند بهتره از رفتارشون خجالت بکشند این طرز فکر تو ایران فکر نمیکنم بیش از ۴٫۱۶۸٫۹۴۶ نفر طرفدار داشته باشه پاسخ

۱۰:۴۶ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
ابراهیم
۱۰:۳۱ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
درود و سلام ما به خط شکن جبهه فرهنگی که با نکته سنجی و تحلیل عالمانه خود دل علاقمندان عزت ایران اسلامی را روشن می کند آنگاه تعدادی چشم بسته و مرید رابطه با شیطان هستند اینگونه دست و پا می زنند
حامد
۱۰:۳۵ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
درود بر حسین اقا
سجاد
۱۰:۳۸ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
شاید بعد از دولت روحانی دوباره به ده سال قبل برگردیم و کل تاسیسات هسته ای را تعطیل کنیم
شعبانی
۱۰:۴۱ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
در گام اول خیلی عقب نشینی کردند
اگر در برداشتن کل تحریم ها این عقب نشینی را میکردند خوب بود
ایرانی
۱۰:۴۵ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
آقای برادر حسین آقا تورو خدا دست از تخریب بردار بابا مردم دارن از فشار تحریما له می شن یه سر بزن از حال مریضا از حال جوونا از حال مردم یه خبر بگیر بعد از این حرفا بزن بابا ابن همه از احمدی نژاد حمایت کردی شدیم این حالا حداقل تخریب نکن دیگه بابا حداقل به رای مردم احترام بزار
علی
۱۰:۴۷ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
جالبه همه اونهایی که نظر دادن و کوبیدن، یک دونه استدلال برای رد حرفهای آقای شریعتمداری نیاوردن. اونوقت ایشون را به بدبینی و سنگ اندازی متهم می کنن. شما هم اگه مرد هستید ـ که واقعا توی این مورد شک وجود داره ـ بجای هوچی گری، دونه به دونه متن توافقات را با استدلال ثابت کنید که به نفع ایران بوده
حسین در پاسخ به “علی”

… حالا همه شدین کارشناس
از بیرون گود نشستین میگید درست غلطه انتخابات مجلس در پیش ثبت نام کنید ببینم میتونین یه سنگ از جلو پای کسی بردارین فکر کردین به همین راحتی بوده گفتن سلام و خداحافظ توافق کردیم هزارو یک پیچ وخم داره که باید تجربه داشته باشی و درسشو خونده باشی پاسخ

۱۱:۳۴ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
سرباز راستی و رهبری
۱۰:۵۱ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
بنده میدانم مذاکرات طولانی و نفسگیر یعنی چی. اگر شما ضرب العجل زمانی برای پایان یافتن مذاکرات و به (هر نوع) نتیجه رسیدن آن باشید خود را در موضع ضعف و ناتوانی قرار میدهید. هنگامی که ما می بینیم که رئیس جمهور محترم برای گزارش دادن به مردم یک ضرب العجل ۱۰۰ روزه تعیین میکند و سپس میبینیم که مذاکرات هسته ای در ساعت ۳٫۳۰ بامداد روز ۹۸ یا ۹۹ به سر انجام میرسد، نمیتوانیم نادیده بگییم که میان ایند و رابطه عملی وجود دارد. با چنین فشاری که تیم ایرانی بدست خود بر روی خود گذاشته بود میتوان براحتی فرض نمود که اینها از روی برخی نکات بطور سر سری گذشته اند وگرنه چه لزومی دارد که شما بخواهید ساعت ۳٫۳۰ صبح به یک توافق برسید؟ اکنون بیش از دوازده سال است که دو طرف بر روی این موضوع و بحث و رویارویی نشسته اند و چه اتفاقی افتاده بود که همه باید نیمه های شب کار را تمام کنند؟ نتیجه فشار روانی ضربالعجل این شده که ما در جای جای این توافقنامه در واقع امضا خود را زده ایم زیر شعارها و ادعاهای آنها. برای نمونه آنها جمله نخست را بگونه ای نوشته اند که هدف از توافقنامه دست یافتن به یک راه حل نهایی است که بموجب آن اطمینان حاصل گردد که برنامه هسته ای ایران صلح آمیز “خواهد بود،” در صورتی که در ترجمه وزارت خارجه آمده است که هدف برنامه جامع این است که برنامه هسته ای ایران صلح آمیز “باقی بماند.” با ترجمه که نمیتوان توافقنامه را تغییر داد. آیا هیات ایرانی نباید یک یا دو یا هر چند روز دیگر صبر میداشتند و به طرف مقابل تاکید میکردند که ما نیامده ایم اینجا که زیر شعارهای شما امضا بزنیم؟؟ موارد مهم دیگری نیز از این دست هست که پیشتر در نظرات خود به آنها اشاره داشته ام. به هر صورت نباید منکر تلاش دلسوزانه هیات ایرانی و جرات بخرج دادن آنها در رسیدن به یک توافق شد ولی تاکید میکنم که موارد خیلی مشخصی هست که قربانی عجله شده و ما به آسانی میتوانستیم در آن موارد متن توافقنامه را به منافع و دیدگاههای خود نزدیک کنیم.
رضا
۱۰:۵۵ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
باز هم درخشیدی سردار قلم
ایول
برو جلو که یه ملت همراهت هستن. از حرفهای کوچه بازاری چند نفر که به اعتراف خودشون، متن را نخونده نقد می کنن و مخالفت می کنن هم دلخور نشو؛ مقدار مطالعه و دقت خودشون را نشون میدن!!!
زهرا
۱۱:۲۸ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
من سالهاست که کشور عزیزم ندیدم، منظورم این است که بی طرفانه قضاوت میکنم و چون مدتی است زیارت عاشورا می خوانم و در این زیارت می گوییم ــ خدایا دوست و طرفدار پیروان امام حسین(ع) و بیزار از دشمنان و مخالفان راه حق و عدالت هستم.
خیلی از کشورها تسلیم خواسته امریکا شدند که نتیجه بدی نداشته باشند، نمونه اش لیبی که به ویرانه ای تبدیل شد و چندین قسمت. و اما من هر چه در اخبار بررسی کردم به این نتیجه رسیدم که آقای حسین شریعتمداری خیلی مستند، منطقی و روشن بخصوص در موضوع توافق هسته ای گفتند و جا دارد که مسؤلین محترم هسته ای ایران از آقای حسین شریعتمداری کمک فکری بگیرند تا سر نوشت ایران مثل لیبی نشود. یا علی مدد. خدایا کمک کن تا مسولین فریب نخورند.
ناشناس
۱۱:۵۷ دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۲
هرکسی میخوادجواب متن رو بخونه کارشناسانه جواب بده مثل بچه ها نخونده احساسی جواب نده
برچسب ها :

۰ دیدگاه برای “بعید نیست طرف غربی اقدامات شفاف‌ساز ما را «قانع‌کننده» نداند”

دیدگاه شما در انتظار بررسی می ماند .



دیدگاه خود را بنویسید

مجاز به استفاده از برچسب های زیر <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

*